بنی آدم، بنی عادته!

درست است که اگر "بنی آدم، بنی عادت" نبود، هیچ بنی بشری نمی توانست توی این دنیا دوام بیاورد. اما نه در این حد و اندازه ای که امروزها مسوولین و "یه کاره" های جامعه از آن سو استفاده می کنند.


البته این خاصیت انسان است که در شرایط مختلف، تصمیم های مختلفی بگیرد و خودش را با شرایط فراهم آورده در محیط جدید زندگی، وفق بدهد، اما این وفق دادن ها با شرایطی که دیگران برایش تصمیم بگیرند و تحمیل کنند، کاملا متفاوت است.

به عبارتی وقتی یک مسوولی تصمیم می گیرد افکار و ایده های کارشناسی شده و نشده اش را به جامعه و مردم آن تحمیل کند و یا تصمیماتی گرفته شود که هیچ ابوالبشری با آن موافق نباشد، یا اصلا چرا راه دور برویم، تصمیمی گرفته شده و اجرا هم شده و یا در حال اجراست و مردم با آن موافق نیستند، ولی همچنان آن آدم کار خودش را می کند و احساسش به او می گوید که مردم -دور از جان شما-، گوسفندند، تفاوت زیادی با بنی آدمِ بنی عادت کرده! دارد.

در تصمیم خود برای خود، معمولا باید باور کرده و یا بپذیریم که اشتباه کردیم و در پی اشتباه نکردن هایمان باشیم. اما وقتی اتفاقی در شهر و جامعه می افتد -که هیچ جور نمی شود تحمل کرد-، که نمی شود عادت کرد. و اگر مردم جامعه عادت کردند، باید پذیرفت که در پس آن، نارضایتی های اجتماعی نشر پیدا کرده و سرانجامش آن می شود که نباید بشود!

این آدم های "یه کاره" باید بدانند: "درسته که بنی آدم، بنی عادته، ولی هیچ کس به خار توی چشم و استخوان توی گلو عادت نمیکنه". به عبارتی شرایط هرچقدر که بد باشد و سخت. و هرچقدر مردم را دق بـدهد و آدمیزاد هم بالاخـره عادت بکند، اما می شود آتش زیر خاکستر، نمیشود؟


يكشنبه ۱۶ تير ۱۳۹۸
۰۴:۳۲:۵۱
Copyright © ۲۰۰۹ Shakibzade.com All rights reserved
E-mail : info@shakibzade.com - Power by:Ghasedak ICT | پنل اس ام اس