در بدرقه‌ها هم کم می زاریم!‌

در حال تشییع استاد فرزانه مرحوم دبیرسیاقی بودیم که یکی از همراهان نگاهی به سر و ته جمعیت تشییع کننده انداخت و با افسوس گفت: امروز بایستی حداقل نصف مردم قزوین اینجا بودند. و ادامه داد که اگر این آدم توی شهر.... به رحمت خدا رفته بود؛ همه‌ی مردمانش آمده بودند! او گفت: اما این واقعیتی است بزرگ که شاید در سطح کشور هم نمود داشته باشد؛ ولی در شهر ما قزوین کمی بیشتر. کشوری اش به این جهت که متاسفانه ملت به قدری درگیر امور روزمره، سیاسی‌کاری، سیاسی بازی و سیاه‌بازی‌هایش شده‌اند که دیگر فراموش کرده و یا می‌‌خواهند فراموش کنند که این قصه‌ها هم می‌تواند روزی داستان خودشان باشد.
از طرفی هم آنقدر برنامه‌های عمومی و ملی و محلی‌مان را دولتی کرده‌اند که مردم کلا بی‌خیال آن شده‌اند. و اما توی شهر ما قزوین نکته‌ی سومی هم وجود دارد و آن اینکه کلا بی‌خیال آدم‌های دورو برمان شده‌ایم؛ به خصوص آدم‌هایی که سرشان به تن این شهر که نه، به تن فرهنگ و ادب این کشور می‌ارزد و اگر نبودند؛ شاید آن تعاریفی که در خلوت و جلوت پزش را می‌دهیم؛ نداشتیم. در گذشته حداقل همتی بود که در بدرقه‌ی آدم‌هایمان سنگ تمام می‌گذاشتیم، ولی امروز در بدرقه‌ها هم کم می‌گذاریم. شاید فکر می‌کنیم که اگر بیشتر بگذاریم طرف زیادی‌اش می‌کند! و اما اینکه این سریال چند قسمتی است و تا کی و کجا ادامه خواهد داشت؛ از ما که گذشت...!

يكشنبه ۲۲ مهر ۱۳۹۷
۰۵:۰۸:۰۵
Copyright © ۲۰۰۹ Shakibzade.com All rights reserved
E-mail : info@shakibzade.com - Power by:Ghasedak ICT | پنل اس ام اس