بی نام های نامگذاری!

خبر: خبرگزاری فارس(۳/۴/۹۷): در صحن شورای شهر قزوین مطرح شد: نظرات اعضای شورا درخصوص نام خیابان‌های قزوین/تغییر دادن نام نخست معابر موجب بی‌نظمی می‌شود.

..... در ذیل ماده ۷۱ ‌قانون تشکیلات، وظایف و اختیارات و انتخاب شوراهای اسلامی کشور و انتخاب شهرداران آمده است: تصویب نام‌گذاری معابر، میادین، خیابان‌ها، کوچه و کوی در حوزه شهری و هم‌چنین تغییر نام آن‌ها با "رعایت مقررات مربوط" از وظایف شورای شهر است.


و اما سووال اینجاست که منظور قانون گذار از رعایت مقررات مربوطه چیست و آیا اعضای محترم شورای اسلامی شهر قزوین که معمولا در همه ی زمینه ها، کارشناس و متخصص بوده و هستند، اطلاعی از مقررات نامگذاری ها دارند یا خیر؟ و این در حالی است که مسایل مطروحه در گزارش خبرگزاری، بیشتر جنبه ی خصوصی و بیان نظرات شخصی دارد تا کارشناسی.

البته در گذشته شاهد نامگذاری و تغییر اسامی معابر و میادین مختلف در شهر بوده ایم به طوری که بدون توجه به تبعات آن این تغییرات بیشتر نگاهی یک‌سویه به نام‌گذاری معابر بوده و مردم در آن جایگاهی نداشته اند. در حالی که نام‌گذاری می‌تواند با محوریت مشاهیر، بزرگان محلی و در نگاه اول متناسب با خلقیات، آداب و رسوم و نظرات شهروندان ساکن در محلات باشد.

بر اساس پژوهش‌های انجام شده در این خصوص، ثابت شده است،‌ نام‌گذاری و بازنام‌گذاری میادین و معابر شهری، کارکردهای مختلفی دارد؛ تسهیل مدیریت بهینه در شهر، هویت‌بخشی به فضاها، ایجاد احساس تعلق در بین شهروندان، مدیریت بهینه اطلاعات شهری شهروندان، تعیین جایگاه شهروندان و کسبه مستقر در آن و تشخیص نگرش به بافت خاص شهری، از جمله این کارکردهاست. اما در همین رابطه آنچه اهمیت بسزایی دارد، کارکرد سیاسی نام‌گذاری معابر است. کارکردی که صرفاً به معنای جوانب حکومتی و دولتی نیست، بلکه بیشتر نگاه از بالابه‌پایین را مطرح کرده و زمانی می‌تواند تبعات کمتری داشته باشد که همسو با سایر شاخص‌های ذکر شده باشد.

در کنار این موضوع، شاخص‌های نام‌گذاری معابر، مدیران شهری را به سمت انتخاب نام‌هایی متناسب با فرهنگ جامعه سوق می‌دهد؛ این اسامی بایستی با ویژگی‌های محله ارتباط و سنخیت داشته باشند؛ شهروندان به اسامی علاقه‌مند بوده و ضمن برقراری ارتباط، آن را به سرعت در صحبت‌های روزمره خود به کار ببرند. این حداقل حقی است که شهروندان در نام‌گذاری معابر محله خود دارند و مدیریت شهری و شورای شهر نباید از آن غافل باشند.

قابل توجه است که تغییر نام یا بازنام‌گذاری معابر و میادین، تبعات بیشتری نسبت به نام‌گذاری اولیه آن دارد و این امری بدیهی است. مگر این‌که این تغییر همسو با شاخص‌های گفته شده و صدالبته دیدگاه ساکنین و عابرین آن باشد. تبعات تغییر نام به مسائلی همچون نارضایتی شهروندان، سردرگمی آنها، کاهش احساس تعلق و هویت محلی، هزینه‌های مالی و مشتری‌مداری برای کسبه، هزینه‌های بازنگری در نقشه‌ها و احتمالاً اعمال سلایق شخصی مدیران را به دنبال خواهد داشت. از طرفی این موضوع مهم است که مدیریت شهری، در تغییر نام‌ها و حتی نام گذاری های جدید، توجیه مناسب و اسناد متقنی داشته و دیدگاه نهادهای محلی، شورای محله، ساکنین و کسبه را در نظر گرفته و ادله ی کافی برای نامناسب‌بودن نام قبلی داشته باشد.

به نظر نگارنده: شهرداری و شورای اسلامی با تخصصی و کارشناسی کردن شورای نامگذاری، ابتدا اعضای مربوطه را با قوانین و  مقررات نامگذاری آشنا کرده، سپس بازنگری لازم بر روی نامهایی که هم اکنون بر روی معابر گذاشته شده و نباید می گذاشتند، انجام دهد و برای یک بار هم که شده وضعیت نامگذاری معابر عمومی شهر قزوین را براساس قوانین و مقررات مربوطه ساماندهی نماید و در نهایت اینکه از سیاسی و دولتی شدن این مجموعه ی فرهنگی و اجتماعی اجتناب ورزد که تبعات آن ماندگار و موجبات نارضایتی اقشار جامعه را فراهم خواهد ساخت.


دوشنبه ۴ تير ۱۳۹۷
۱۰:۲۴:۱۴
Copyright © ۲۰۰۹ Shakibzade.com All rights reserved
E-mail : info@shakibzade.com - Power by:Ghasedak ICT | پنل اس ام اس