جای شکرش باقیست!

امروز جمعه است. داشتم مرور می کردم هفته ای را که گذشت. هفته را هفته ی بزرگداشت شهدا نامیده بودند. آن هم به واسطه ی اینکه ۲۲ اسفند سالروز تاسیس بنیاد شهید به فرمام امام راحل بود و به همین خاطر چند سالی است که با مصوبه ی شورای عالی انقلاب فرهنگی، این روز را روز شهدا نامیده اند تا برایمان یادآوری شود که همه ی روزهایمان روز شهداست.

و اما در این روز بزرگ افتخار داشتم که از چهل و یکمین کتابم در حوزه ی ایثار و شهادت، رونمایی شود. کتابی به نام «عمو کمال» و حاوی نامه های ارزشمند شهید طلبه، محمد رضا فیاضی، شهیدی که قلم و نگاهش به عرش و فرش، نگاه دیگری بود و می طلبید که آثار قلمی اش در دسترس اهل دل قرار گیرد.
سالن رونمایی کتاب سالن کوچکی بود، اما مملو از آدمهای اهل دل و دلبسته ی شهدا، آدمهایی که بی ریا تا آخر نشستند و به ایستادگی شهید و شهدا غبطه خوردند.

نکته جالب و زیبای این برنامه ی معنوی، سخنان ارزشمند و ماندگار دکتر رسولی، همرزم سالهای سالِ شهیدان و رزمندگان و اهل قزوین بود -که دیگر ساکن این شهر نیست و از راه دور آمده بود تا دِینَش را به همرزمش ادا کرده باشد- و چه خوب است که نیست. چرا که اگر در شهرش بود و مانده بود، انگار نبود و روزی هزاران بار آرزوی نبودن می کرد.
نکته ی دیگر، عدم حضور روحانیون و هم حجره ای های شهید، مسوولین اداری و خبرنگاران در این همایش مردمی بود که جای شکرش باقی و ادامه اش، گرد و خاکی....!

البته این را هم بگویم که مسوولین مربوطه زمان مناسبی را برای اجرای برنامه انتخاب نکرده بودند، چرا که خیلی ها در تدارک فشفشه و وَرَگِ شب چهارشنبه سوری بودند!
@shakibzade

جمعه ۲۵ اسفند ۱۳۹۶
۱۰:۰۵:۵۹
Copyright © ۲۰۰۹ Shakibzade.com All rights reserved
E-mail : info@shakibzade.com - Power by:Ghasedak ICT | پنل اس ام اس