یادداشت:
شبیه صدام، راوی دفاع مقس ما!

میخائیل رمضان، یکی از شبیه های صدام، دیکتاتور وقت عراق است که در طول هشت سال جنگ تحمیلی، در مهمترین رویداد های عراق و ایران، نقش خود را بخوبی ایفا نموده است.

میخائیل مدتی پس از پایان جنگ تحمیلی به امریکا فرار کرده و به نوشتن خاطرات خود در نقش شبیه صدام می پردازد.


تاکنون کتابهای زیادی در رابطه با دفاع مقدس و مقاومت حماسی مردم ایران در برابر دشمنانش در دوران جنگ تحمیلی نوشته شده است که برخی از آنها را هم دیده و خوانده ام، اما کتاب «شبیه صدام» نوشته ی میخائیل رمضان که توسط محمدنبی ابراهیمی ترجمه شده و انتشارات سوره آن را منتشر کرده است، تقریبا اگر نگویم با همه، بلکه با اکثر آثار منتشره تفاوت داشته و اثرگذارتر است.

میخائیل که قبل از حضورش در دستگاه حکومتی، هیچ سمت دولتی نداشته و صرفا یک شهروند معمولی در عراق بوده است، به جهت شباهت زیادش به صدام، در دستگاه حکومتی راه پیدا کرده و یکی از خاص ترین نزدیکان صدام می شود. لذا بیشترین اطلاعات مربوط به جریانات جنگ تحمیلی عراق علیه ایران را دارد و از آنجاییکه در دوران حضورش در  کنار صدام و ایفای نقش های زنده و اصلی او، در جریان اهداف، برنامه ها و عملکرد صدام بوده است، اطلاعات مفیدی را در اختیار خوانندگان کتاب قرار می دهد.

به جرات می توان گفت اطلاعات عریان و بسیار مهمی که در این کتاب آمده است، نه تنها در طول دفاع مقدس، بلکه سالهای پس از آن نیز از دید و نگاه مردم ما دور مانده و کمتر کسی را می توان پیدا کرد که از اهداف صدام از حمله به ایران اسلامی-به گونه ای که در این کتاب آمده است-مطلع باشد.

در واقع محتوای این کتاب می تواند مستند قابل دفاعی برای همه ی آنانی باشد که احتمالا هنوز هم باورشان بر این است که نبایستی با عراق می جنگیدیم! در حالی که محتوای ارزشمند کتاب و عریان سازی وقایع جنگ تحمیلی توسط شخصیتی که مستقیم در جریان جنگ بوده و بسیاری از صحنه های مهم آن را هدایتگر هم بوده است، پرده از چهره ی دیکتاتوری بر می دارد که اگر به اهدافش می رسید قطعا امروز ایران و ایرانیی وجود نداشت.

اشاراتم به کتاب فوق به این جهت بود که بگویم، رزمندگان ما نیز حداقل پس از پایان جنگ تحمیلی، چنین رسالت بزرگی را بر دوش داشتند که متاسفانه به دلایل و بهانه های مختلف، به وظیفه ی زینبی خود بخوبی عمل نکردند و نتیجه آن شد که نباید می شد!

امروزه یکی از معضلات بزرگی که در جامعه ی ما وجود دارد عدم هماهنگی و وحدت بین دستگاههای متولی ارزشهای دفاع مقدس است که همین امر موجب گردیده تا مدیران هر یک از دستگاههای مربوطه بر اساس سلیقه و نظر خود دست به تولیداتی بزنند که بعضا فاقد ارزش ماندگاری و پاسخگویی به نسل کنونی است. ضمن اینکه از نسلهای آینده هم کاملا غافل بوده اند.

در همین رابطه، دو مرکز مهمی که می تواند بیشترین تاثیر را در جهت آگاهی دادن به جامعه داشته باشد، ابتدا آموزش و پرورش است که متاسفانه اکثریت معلمان ما -که بایستی انتقال دهنده ی این فرهنگ به نسلهای آتی جامعه باشند- خود فاقد اطلاعات کافی در این زمینه و بعضا هم جزو مخالفان رویدادهای دفاع مقدسند و دیگری هم صدا و سیما که هنوزهم که هنوز است با موضوعی به این با اهمیتی به صورت احساسی و شعاری برخورد می کند که اگر این روند به گونه ای که هست ادامه یابد، دور از ذهن نیست که تلاشگران عرصه ی دفاع بدهکار جامعه هم بشوند!


@
shakibzade

يكشنبه ۱۷ دي ۱۳۹۶
۱۱:۴۵:۰۰
Copyright © ۲۰۰۹ Shakibzade.com All rights reserved
E-mail : info@shakibzade.com - Power by:Ghasedak ICT | پنل اس ام اس