تقریبا ۹۹ درصد طراحان وب، بدقول اند!

 آخرین دروغی که گفت، بزرگترین دروغ مجازی سیزده ی سال ۸۹ بود، وبلاگش را که باز کردم، از قول برادرش نوشته بود که علیرضا به کربلا رفته و در جریان انفجار بمب به شهادت رسیده است. ته دلم از خدابخش بعید می دانستم که شهید بشه، آن هم کربلا....


اما یه جورایی بایستی خبر را دو ۲ تا ۴ تا می کردم، چاره ای هم نبود، چون اصل خبر از قول خبرگزاری فارس نقل شده بود.  آن روز زیاد با دروغ های سالانه ی علیرضا آشنایی نداشتم، به سراغ وبلاگ ها و سایت های دوستانش رفتم که هر کدام اظهار نظرهایی کرده بودند، اظهار نظرهایی که وقتی دروغ لو رفت خیلی ها مانده بودند که چه موضعی بگیرند!
اما وقتی بعد از تعطیلات، سرو کله اش پیدا شد، اصلا به خودش نیاورد و هر کی هر چی می گفت فقط می خندید، لابد خنده هایش را دیده ای، انگار ساخته شده برای همین یه کار و آدم دوست دارد، مرتب کاری بکند که حالت ها و صدای خنده هایش را ببیند و بشنود

علیرضا، اگر دروغی که گفتی، تبدیل به واقعیت شده و قرار باشد همین حالا بمیری چه میکنی؟
سریع پای کامپیوتر می نشینم و توی وب لاگم می نویسم: از همه ی کسانی که از من دلخورند عذرخواهی می کنم!
چرا فکر می کنی، کسانی از تو دلخورند؟
احساس می کنم برخی از مطالبی که نوشته ام جنبه منفی داشته و برخی از افراد از من ناراحتند، البته کاریش هم نمی شود کرد، دنیای مجازی است دیگه، طبیعی است، کسی که وارد این عرصه می شود باید مشکلاتش را هم بپذیرد.
اینو هم بگم که هیچوقت نخواسته ام برای کسی دلخوری ایجاد کنم، اما توی این همه نوشتن، خلاصه چند مطلب هم پیدا می شود که جنبه منفی داشته باشد، ان شاءاله که همه مرا می بخشند.
سال قبل هم یه دروغ گفته بودی و اینکه عقد کردی و خطبه عقدت را هم آقای خاتمی خوانده، مگر خبرهایی هست؟
هنوز کیس مورد نظر پیدا نشده، اما پارسال خیلی ما به من تبریک گفتند که واقعا چسبید!
یه بار هم نوشتی که رفتی کشور کانادا و تو شرکت یاهو کار می کنی، خیلی دوست داری؟
اصلا دوست ندارم، آن هم یه دروغ بود دیگه، اصلا به خارج از ایران فکر نمی کنم، با اینکه از قزوین بخاطر وضعیتی که دارد خیلی بدم می آید، اما هیچ تصمیمی برای رفتن از قزوین ندارم.
یه بار خودت را فیلتر کردی و همه فکر کردند علیرضا تعطیل شد، اگر فیلتر بشوی چه می کنی؟
یه وبلاگ دیگر می زنم، البته بعضی وقت ها گفته اند که تا مرز فیلترینگ رفته ام، اما چرا تاکنون فیلتر نشده ام، برای خودم هم عجیب است.
علیرضا چطور شد که وارد دنیای رسانه ای شدی؟
همشهری که چاپ شد، ویژه ای برای کودکان و نوجوانان داشت به نام آفتابگردان. این بخش همشهری، خبرنگار افتخاری از شهرهای مختلف می گرفت و گه گاهی هم خبرهایی از بچه های قزوین چاپ می کرد، آن روزها دوست داشتم که کار خبری بکنم و اسمم بره توی روزنامه. لذا پرس و جو کردم و با چند نفر دیگر آشنا شدم. توی همین ایام بود که من و حسین طاهری آمدیم نشریه مینودری که شما سردبیرش بودید، در مینودر بخشی را به نام پویش راه اندازی کردیم که شبیه آفتابگردان همشهری بود، لذا کار خبری و رسانه ای ام را به صورت جدی از آنجا شروع کردم.
روزهای خوبی بود، همه اش به دنبال خبر، مصاحبه و گزارش بودیم و پویش پویایی را برای خوانندگان مهیا می کردیم.
البته بعدها بچه های فعال دیگری هم به جمع ما اضافه شدند که بهنام محمودی و حسن حسن زاده هم جزو آنها بودند، مجموعه ای که واقعا به کار روزنامه نگاری علاقمند بودند و در زمان خودش حرفه ای کار می کردند.
چه طور شد که وارد دنیای مجازی شدی؟
روزهای اول چیزهایی از اینترنت و مزایای آن شنیده بودم، لذا از زمانی که اینترنت وارد قزوین شد، یعنی سال ۷۸، من هم کنجکاو بودم که از کارکرد آن سردر بیاورم، لذا کم و بیش با کامپیوتر و اینترنت کار می کردم.
این روند ادامه داشت تا سال ۸۰ که همزمان با ورود به دانشگاه با مقوله ای به نام وبلاگ فارسی آشنا شدم، آن هم از طریق حسین درخشان، اولین وبلاگ نویس فارسی ایران، راستش کار جالبی بود و خیلی دوست داشتم که خودم هم وبلاگی داشته باشم، تا اینکه در سال ۸۲ رسما وارد عرصه ی وبلاگ نویسها شده و این کار را تجربه کردم.
چرا داشتن و نوشتن وبلاگ را دوست داشتی؟
به خاطر مخاطب های زیادی که داشت. از طرفی وقتی دیگران نسبت به نوشته هایم اظهار نظر می کردند، احساس می کردم، حضوری زنده و مفید دارم و همین مسئله مرا تشویق می کرد که کار را جدی تر ادامه دهم، البته همان روزها با همکاری بچه ها، یکی، دوتایی هم سایت زدیم که با فشار زیاد برخی مجبور به تعطیل کردن آنها شدیم.
تجربه ی اولیه را در کار روزنامه نگاری از کجا کسب کردی؟
بیشترین تجربه خبرنگاری من در ۲ تا ۳ سالی بود که در مینودر زمان شما مشغول بودم، آنجا با آموزش ها و تجربیات خوبی که اندوختم، توانستم راه حضور و کار در عرصه ی رسانه ها را پیدا کرده و بعدها به صورت جدی تر به آن بپردازم.
ویژگی های پویش که آن سالها چاپ می شد چه بود؟
پویش ستون های ویژه ای داشت که اخبار حاشیه ای مدارس، گزارشهای خواندنی و مصاحبه های جالبی را چاپ می کرد، از طرفی ما در پویش عضوگیری می کردیم و بچه های زیادی به عنوان خبرنگار عضو این مجموعه بودند، در مجموعه گروهی حرفه ای و علاقمند دور هم جمع شده بودند که با امکانات موجود آن زمان، کاری که ارایه می کردند واقعا تاثیر گذار بود.
وقتی واردعرصه ی مجازی شدی، امکاناتی که داشتی چی بود و از کی راهنمایی می گرفتی؟
من از ابتدا علاقمند بودم که اطلاعات را به همراه تجربه کسب کنم، لذا ضمن اینکه امکانات فنی و سخت افزاری را خودم داشتم، در بحث نرم افزاری با ورود به عرصه ی اینترنت و پرس و جوی فراوان اطلاعات لازم را بدست می آوردم، ضمن اینکه با برخی از وبلاگ نویسهای آن زمان هم ارتباط داشتم و با کسب تجربه از آنها و فعالیتشان، کار را ادامه دادم.
آن زمان مردم چقدر از اینترنت می دانستند؟
خیلی کم، آن زمان اینترنت واقعا ناشناس بود و افراد معدودی بودند که از این موضوع اطلاع و اگاهی داشتند، یادم هست اولین وبلاگی که درست کردم، استقبال زیادی از آن نشد و بازدید کننده ی زیادی هم نداشت، اما با توجه به علاقه ای که به این کار داشتم، هیچوقت از ادامه ی کار خسته و مایوس نشدم.
چطور شد که سر از شبکه اطلاع رسانی استان قزوین، یعنی همان قزوین نت در آوردی؟
سایت شبکه اطلاع رسانی قزوین که با مدیریت شما آغاز به کار کرد نخستین سایت شهری در سطح کشور بود که وارد عرصه ی مجازی شد و هم اکنون نیز به عنوان اولین و معروفترین سایت قزوین به شمار می رود.
آن روزها با توجه به اینکه محل کار شما، مرکز ارایه ی اینترنت به کاربرها بود، من هم علاقمند شدم که وارد این مجموعه شوم لذا تقریبا دو سال بعد از راه اندازی قزوین نت من هم وارد آن شدم و کارم را در بخش های مختلف شروع کردم.
حال و هوای شبکه اطلاع رسانی چگونه بود؟
در سالهای اولیه، به دلیل عدم آگاهی مردم از بحث اینترنت و مزایای آن، افراد کمتری از آن استفاده می کردند و قزوین نت هم بازدید کنندگان معدودی داشت، البته امکانات کمی هم در این مجموعه وجود داشت، اما از نظر تولید محتوا واقعا قوی عمل می کرد، به طوری که تولیدات رسانه ای این سایت از مجموعه ی نشریات محلی آن زمان بیشتر و قابل توجه تر بود.
امروز جایگاه قزوین نت در عرصه ی رسانه های اطلاع رسانی کجاست؟
در حال حاضر و به دلیل ضعف نیرو و امکاناتی که این سایت دارد، دیگر به عنوان تولید کننده خبر مطرح نیست، بلکه بیشتر به عنوان یک «باز نشر اخبار» مطرح است یعنی در واقع خبرهایی که در قزوین نت استفاده می شود، خبرهایی است که از قول خبرگزاری ها و سایتهای خبری در آن استفاده می شود.
البته کاری که ما در شبکه اطلاع رسانی انجام می دهیم، جمع آوری اخبار مهم از سایت ها و خبرگزاریهای مختلف و انتقال آن به شهروندان از طریق قزوین نت است که در نوع خود کارکرد خوبی داشته و نسبتا هم استقبال خوبی از آن می شود. در واقع کاربر بجای اینکه این اخبار را در سایت های مختلف جستجو کرده و وقت بیشتری را صرف پیدا کردن آن بکند، بخش عمده ای را با ورود به سایت قزوین نت، خواهد دید.
تعیین کننده ارزشهای خبری اخبار برای انتقال آن در قزوین نت کیست؟
من و یکی از همکارانم.
ملاک شمابرای گزینش این اخبار چیست؟
ملاک اصلی ما وجود ارزش های خبری بیشتر در خبر است لذا خبری که ارزش خبری بیشتری داشته باشد، انتخاب و مورد استفاده قرار خواهد گرفت.
مساله ی مهمتر اینکه تاکنون شبکه اطلاع رسانی قزوین، بولتن خبری گروه خاصی نشده و تلاش می کند که مردم را در جریان انواع خبرها، حال از هر گروهی که باشد، قرار دهد.
در حال حاضر قزوین نت روزانه چند بازدیدکننده دارد؟
حدود ۴ هزار نفر در روز از قزوین نت بازدید می کنند.
تا به حال شده که به واسطه درج خبر و یا مطلبی، قزوین نت با مشکل روبرو شده باشد؟
نه، ما تلاش داریم از درج اخبار و مطالبی که مسئله دار است و یا حاشیه ساز در شبکه اطلاع رسانی قزوین نت پرهیز کنیم، که این کار را تاکنون هم انجام داده ایم. البته مطالب و اخباری را که احساس می کنم ممکن است برای قزوین نت مسئله داشته باشد را در وبلاگ شخصی ام استفاده می کنم.
گفتی وبلاگ خودم، تا به حال برای وبلاگ خودت مشکل ایجاد نشده؟
بله، البته یک مورد در دادگستری از من شکایت شد که سرانجام هم شکایت مورد نظر را پس گرفتند، اما در خصوص مطالبی که در وبلاگم استفاده می کنم، بازتاب های زیادی دارد که بیشتر افراد با تماس های تلفنی و یا ارایه پاسخ در وبلاگ، نسبت به برخی از مطالب گله کرده و یا انتقاد می کنند.
البته این را هم بگویم که اکثر مطالبی که من در وبلاگم استفاده می کنم، اخبار و مطالبی است که منبع آن از سایر سایت ها و وبلاگهاست، بنابراین تبعات آن هم به منبع مطلب و خبر بر می گردد، نه من که انتقال دهنده آنها هستم.
انگیزه ات از ایجاد وبلاگ و درج مطالب انتقادی دیگران چیست؟
از ابتدا هم کار رسانه ای برایم جذابیت خاصی داشته است، بخاطر اینکه مخاطب های آن زیاد است و همزمان می توان از نقطه نظرات دیگران در خصوص مطالب ارایه شده با خبر شد. از طرفی از آنجایی که جنجال های رسانه ای برایم جذابیت ویژه ای دارد، دوست دارم مرتب پاسخگو باشم، نه ناقل صرف.
حالا چرا رسانه ی مجازی؟
دلایل زیادی برای خودم دارم، اول از همه بخاطر آزادی که در این عرصه وجود دارد. شما می دانید که اخبار و یا مطالب برای درج در رسانه های مکتوب بایستی از فیلترهای مختلف عبور کرده و افراد زیادی دروازه بانی کنند تا آن مطلب منتشر شود، در حالی که در رسانه های مجازی شما بدون سانسور و صرفا با نظر و تصمیم خودت می توانی هر مطلبی را در دسترس مخاطبان و علاقمندان قرار دهی.
مطلب بعدی اینکه وقتی شما در رسانه های مجازی مطلبی را منتشر می کنی، بلافاصله شاهد باز خورد آن در سطح جامعه خواهی بود و این خیلی لذت بخش است که شما همزمان از نقطه نظرات دیگران در خصوص مطالبت اطلاع پیدا می کنی و این خود کمک بزرگی برای رفع اشکالات و نارسایی مطالبم خواهد بود.
نکته سوم اینکه شما در رسانه های مجازی هر مطلبی را در هر زمانی که بخواهی می توانی منتشر کنی، در صورتی که در رسانه های مکتوب اصلا این اتفاق نمی افتد.
علیرضا را خیلی ها به لحاظ راه اندازی وب سایت ها، رفع اشکالات نرم افزاری و سخت افزاری و پاسخگویی به نیازهای اهل رسانه های مجازی، می شناسند، چرا؟
با پشتکار و تجربه زیادی که طی سالهای اولیه در عرصه ی رسانه های مجازی کسب کرده ام، تقریبا از سال ۸۳ توانستم اولین وب سایت را طراحی کنم، لذا تاکنون حدود ۹۰ وب سایت شخصی، دولتی و خصوصی طراحی کرده ام که طبیعی است هر یک از مسولین این وب سایت ها وقتی با مشکلی مواجه می شوند، سراغ مرا بگیرند. از طرفی به دلیل اینکه اکثر ادارات و شرکت ها، افراد متخصص و کننده ی کار ندارند، غالبا با مشکلات زیادی روبرو می شوند که تقریبا در طول شبانه روز، هر وقت که بخواهند سراغ مرا می گیرند.
به نظر خودت پر محتواترین سایتی که تاکنون طراحی کرده ای کدام است؟
سایت آیت الله هاشمی رفسنجانی است. این سایت به دلیل حجم تولیدات فراوانی که در بخش خبر ، مصاحبه، خاطره، عکس، فیلم و .... دارد به عنوان یکی از پر محتواترین سایت های کشوری، مطرح است. البته باید به این مهم هم توجه داشت که این سایت تنها سایتی است که یک سیستم کارشناس در تولید محتوای آن کارکرده و مرتب بر آن نظارت دارند.
چطور شد که طراحی سایت آقای هاشمی رفسنجانی را به شما دادند؟
یکی از دوستانم که خارج از کشور است و با هم ارتباط داریم با توجه به شناختی که روی من داشته، مرا به فرزند آقای هاشمی معرفی کرده بود که آنها هم بعد از گفت و گو با من و دیدن کارهایم، طراحی و راه اندازی سایت ایشان را به من واگذار کردند.
البته انجام این کار بیش از ۲ سال به طول انجامید ولی امروز به جرات می توانم بگویم که سایت آیت الله هاشمی رفسنجانی، یک کار رسانه ای بسیار موفق و خوبی است که در ابعاد مختلف رویش کار شده و از بخش های گوناگونی تشکیل شده است که برای مخاطبان جذاب و کاملا قابل استفاده می باشد.
از کار وبلاگ ها و سایت هایی که طراحی کردی راضی هستی؟
برخی از سایت ها که فعال و به روز هستند، خستگی را از تنم خارج می کنند، اما برخی از آنها هم هستند که توجه زیادی به به روز نگهداشتن وبلاگ و مخاطبانشان ندارند، البته بخشی از این سایت ها هم اداری و یا مرتبط با شرکت ها هستند که به لحاظ شغلی آنها را طراحی می کنم و علاقه ای حتی به دیدن آنها هم ندارم.
وضعیت وبلاگ های قزوینی ها در مقایسه با کل کشور چگونه است؟
در حال حاضر وبلاگ های قزوینی ها نسبت به گذشته و از نظر کمی و کیفی پیشرفت زیادی داشته است و البته وبلاگ هایی که من آنها را می شناسم، اما ممکن است تعداد بیشتری باشند که من از آنها بی خبرم. البته درحال حاضر تقریبا هر روز یک یا دو وبلاگ جدید پیدا می کنم که توسط بچه های قزوین راه اندازی و اداره می شود و تقریبا اکثر آنها هم به روز هستند.
تا به حال شده که در سطح استان وبلاگی تهدید و یا تعطیل بشود؟
جو تهدید آمیز و رعب و وحشت در فضای وبلاگ نویسی قزوین وجود ندارد، البته انتقاد و تذکر هست، اما اینکه وبلاگی را تعطیل کنند و جلوی کار کسی را بگیرند، اینگونه نبوده است. به نظر من آزادی در عرصه ی رسانه های مجازی بیشتر از رسانه های مکتوب است.
به نظر شما چرا انتقاد و برخورد نسبت به مطالب نشریات مکتوب بیشتر است؟
دلیل اول آن سابقه رسانه های مکتوب است و به دلیل سابقه ی آن از جایگاه ویژه ای نیز برخوردارند و مسولین هم احساس می کنند که نشریات مکتوب برای مردم قابل دسترس ترند، بنابراین نسبت به رسانه های مکتوب حساسیت های بیشتری اعمال می شود، اما از آنحاییکه فکر می کنند رسانه های مجازی پایگاه کمتری نزد مردم دارند و یا به خوبی قابل دسترس همگان نیست، لذا توجه زیادی هم در حال حاضر به آن نمی شود.
دلیل دیگر آن عدم وجود لوازم قانونی مورد نیاز برای برخورد با متخلفین رسانه های مجازی است و اینکه اثبات تخلف از سوی افراد در رسانه های مجازی، به آسانی میسر نیست.
البته به زودی به مقطعی خواهیم رسید که برخورد با فعالان عرصه ی مجازی بیشتر از رسانه های مکتوب بشود و آن روز خیلی هم دور نیست که رسانه های مجازی از رسانه های مکتوب گذر کنند.
رسانه های مکتوب در مقایسه با رسانه های مجازی چه وضعیتی دارند؟
متاسفانه بسیاری از رسانه های مکتوب ما در واقع واسطه ی انتقال اخبار خبرگزاری ها هستند، به همین خاطر هم، در کل رسانه های مجازی مخاطب بیشتری نسبت به رسانه های مکتوب دارند، چرا که رسانه های مکتوب در اصل منابع اصلی تولیداتشان رسانه های مجازی، بویژه خبرگزاری ها می باشد که همین امر موجب گردیده تا مطبوعات ما در جهت تهیه و تولید اخبار و مطالب تنبل و ضعیف شوند، لذا به نظر می رسد رسانه های مجازی تهدیدی هستند برای رسانه های مکتوب.
به نظر شما چگونه می توان این تهدید را به فرصت تبدیل کرد؟
یکی از راههای اساسی آن تولید نسخه ی الکترونیکی نشریات است، رسانه های مکتوب با راه اندازی نسخه ی الکترونیکی می توانند هم مخاطبانشان را افزایش داده و هم اینکه با جذب مخاطبان جدید دیگر نمی توانند صرفا به عنوان یک رسانه ی مصرف کننده باشند، بلکه بایستی به سمت تولید فرآوردهای بیشتر و جذاب تر روند.
وضعیت نشریات محلی استان را چگونه ارز یابی می کنید؟
من متاسفانه و یا خوشبختانه اصلا مطبوعات محلی را نمی خوانم، بسیاری از مطالبی که در نشریات محلی چاپ و نشر می شود را ابتدائا در رسانه های مجازی و خبرگزاری ها دیده و خوانده ام.
نشریات محلی قزوین در مباحث فرهنگی و اجتماعی هم از نظر کیفی، آنقدر ضعیف هستند که انگیزه ای برای خواندن آنها ندارم، البته ضعف اصلی در عدم جذب نیروهای کیفی در مطبوعات محلی است که آن هم بر می گردد به ضعف اقتصادی نشریات که توان جذب و بکارگیری نیروهای فنی و زبده را ندارند.
به نظر شما مهمترین ویژگی یک رسانه ی محلی چیست؟
نشریات محلی بایستی به سمت تولید اخباری که کمتر به آن پرداخته می شود رفته و نیازهای اطلاعاتی مردم را رفع نمایند. مطلب مهمتر اینکه نشریات محلی بایستی توان برقراری ارتباط دو سویه را با مردم داشته باشند، تا از این طریق در صدد برآورده کردن نیازهای مردم در نشریات خود باشند.
وبلاگ های بچه های قزوین چقدر محلی است؟
خوشبختانه در وبلاگهای قزوین موضوعات متنوعی داریم و مطالب آنها محلی تر از نشریات محلی است.
به نظر من وبلاگ ها هر چقدر محلی تر و تخصصی تر باشند موفق ترند. ضمن اینکه من خودم تاکنون سعی کرده ام به محلی بودن وبلاگ ها کمک بیشتری بکنم.
چرا تاکنون تشکیل کانون وبلاگ نویسان قزوینی موفق نبوده؟
تاکنون سه، چهار باری تلاش شده که کانون وبلاگ نویسان استان شکل بگیرد، اما متاسفانه اجرای طرح ناموفق بوده است. به نظر می رسد افرادی که در عرصه ی مجازی فعال هستند، تمایلی به ورود در عرصه های واقعی ندارند. از طرفی بسیاری از افراد مباحث امنیتی را مطرح و برخی نیز به دلیل تنبلی خودشان، علاقه ای به ورود در این تشکیلات را ندارند، لذا باید بستری فراهم ساخت که این تشکل در محیط مجازی ایجاد شود که شیوه عملی آن بسیار حایز اهمیت است و امیدوارم با ارایه نقطه نظرات دوستان بتوانیم این تشکل را فعال نماییم.
وضعیت سایت نشریات محلی را چگونه ارزیابی می کنی؟
اولا متاسفانه تنها نیمی از مجموعه ی نشریات محلی دارای سایت اختصاصی هستند که از میان آنها فقط سایت نشریه مینودر را می بینم که قابل استفاده است بقیه ی آنها هم جذابیتی ندارند و هم بعضا به روز نیستند.
به واسطه وبلاگ ها و سایت هایی که طراحی کرده ای، افراد زیادی با تو تماس دارند و توقعات زیاد برای رفع مشکلات موجود، میزان تماس ها چقدر است و چطوری پاسخگوی همه ی آنها هستی؟
تقریبا ۷۰، ۸۰ درصد وبلاگ دارها به صورت مستمر با من تماس دارند، برخی از مسایلی که مطرح می کنند از طریق تلفن حل می شود، اما در مورد بسیاری از آنها هم بایستی کار فوق العاده انجام داد که سعی می کنم مشکل همه را حل کنم، در واقع کار ما دیر و زود دارد، اما سوخت و سوز ندارد.
اینکه این همه سفارشات را قبول میکنی بعضا منجر به بدقولی ات نمی شود؟
گاها که نه، همیشه. خوب است که بدانید ۹۹ درصد طراحان وب بدقول هستند، دلیلش هم این است که در حین انجام کار به مسایلی برخورد می کنند که از قبل قابل پیش بینی نیست. لذا همین امر موجب دلخوری برخی از دوستان می شود که موضوعی عادی است.
با توجه به نیاز جامعه، نمی خواهی علیرضا را تکثیر کنی؟
چرا، خیلی هم تلاش کرده ام، چندین دوره ی آموزشی هم برای افراد مختلف گذاشته ام، اما باید فرد علاقمند باشد، کما اینکه خودم هم هیچ کلاس آموزشی و استادی نداشته ام، بلکه خودم علاقمند بودم و دنبالش را گرفتم و امروز می توانم در این عرصه حرفی برای گفتن داشته باشم.
امروز از نظر آکادمیک و کلاسیک، دوره ها، کلاسها و ترم های زیادی در مباحث کامپیوتر و اینترنت در آموزشگاهها و دانشگاهها برگزار شده و افراد زیادی هم در این رشته ها فارغ التحصیل می شوند، اما ادامه ی این کار، انگیزه، تعهد و علاقمندی می خواهد که آن هم چون به سادگی و راحتی به دست نمی آید، کمتر کسی به سراغش می رود.
با توجه به حجم بالای کاری و مراجعاتی که داری، از نظر مالی هم ساپورت می شوی؟
با در نظر گرفتن مشغله ی فراوانی که به واسطه ی مراجعات مختلف دارم، همه فکر می کنند که به چاه نفت دست یافته و پول پارو می کنم، در حالیکه به واسطه ی علاقه ای که به این نوع فعالیت ها دارم، کارهایی که انجام می دهم بیشتر به آنها به عنوان کار فرهنگی نگاه می کنم و اصلا در بند مسایل مادی آن نیستم، می گید نه، بروید از همه ی آنهایی که زنگ می زنند و گیر می دهند بپرسید؟ بنابراین در آمدی در حد گذراندن زندگی دارم که ان شاءاله حلال باشد.
این نوع کارها و مراجعات، چقدر از وقت شبانه روزی ات را اشغال می کند؟
مشخص نمی کند، خیلی ها، ساعت¬کار دارند و در زمانهای مشخص کار می کنند، اما کار من شبانه روزی است، یعنی هر کس هر وقت از شبانه روز وقتی به مشکل برخورد تماس می گیرد. ضمن اینکه به دلیل حضور تقریبا دائمم در عرصه مجازی، گاهی با مشکلات بزرگی مواجه می شوم که مجبورم بدون اطلاع افراد و صاحبان سایت ها و وبلاگ ها در صدد رفع مشکلات پیش آمده، از جمله جلوگیری از هک کردن آنها باشم که خود این کار وقت زیادی را می برد.
از دوران فعالیت در رسانه های مجازی چه خاطره خوشی داری؟
اولین بار که حسین درخشان مرا در وبلاگش معرفی کرد خیلی خوشحال شدم.
الان علیرضا را بیشتر چه چیزی خوشحال می کند؟
الکی خوشحال بودن
چه توصیه ای برای وبلاگ نویس ها داری؟
گاهی اتفاق می افتد که برخی از وبلاگ نویسان جو زده شده و با توجه به شرایط به وجود آمده وبلاگشان را تعطیل می کنند، توصیه ی من این است که هرگز این کار را نکنند. اگر هر وقت هم از ادامه ی کار خسته شدند، حالا به هر دلیلی، وبلاگ را همانطور رها کنند تا هر وقت که پشیمان شدند بتوانند دوباره کار را ادامه دهند.
مطلب دوم اینکه دقت داشته باشند که وبلاگهایشان به روز بوده و محتوا داشته باشد و اصول وبلاگ نویسی را هم کاملا رعایت بکنند.
از طرفی برای اینکه مطالبشان به روز باشد، نیاز نیست که حتما مطلب شان را کامل کرده، سپس به وبلاگشان منتقل نمایند، بلکه می توانند، آن را مرحله به مرحله نوشته، ارسال و تکمیل نمایند.
و دیگر اینکه، حتی الامکان تلاش کنند که به موضوعات محلی و استانی بیشتر بپردازند.
برای توسعه ی فعالیت وبلاگ نویسان و حضور جدی تر آنها در عرصه ی مجازی، چه طرح و یا پیشنهادی داری؟
ایجاد طرحی به نام وب ۲ را در دستور کارم دارم که مدتی است روی آن کار می کنم که اگر تحقق پیدا کند در چنین محیطی، دیگر فقط یک نفر تولید کننده و بقیه خواننده و بیننده نیستند. در این طرح همه ی کاربرها می توانند در محیط فراهم شده وارد شده و به انعکاس مطالب و دیدگاههای خود بپردازند و تعامل تولید کنندگان و مصرف کنندگان کاملا دو سویه و تاثیرگذار باشد.
در این وب سایت همه ی کاربران می توانند لینک بگذارند و خاصیت خود ترمیمی دارد و همه ی کاربران در آن مدیریت می کنند.
در وب ۲ تعداد مخاطب ها بسیار بالا می رود و از نظر رسانه ای فوق العاده قوی شده به طوری که هر وبلاگ نویس خودش صاحب یک وبلاگ می شود.
بنابراین ایجاد وب ۲ هدف اصلی من است که با تجمع مجموعه ی وبلاگ نویسان در این وبلاگ، هم از ظرفیت بالای همه ی افراد استفاده خواهد شد، هم منبع بزرگی برای مخاطبان در عرصه ی رسانه های مجازی خواهد بود و هم تحول بزرگی در رسانه های استان بوجود خواهد آورد.
طرحی که دادی، مربوط به دروغ بعدی ات که نمی شود؟
نه، باور کنید، این طرحی که مطرح کردم جدی جدی است و ماههاست در موردش فکر می کنم و یه کارهایی هم انجام داده ام، البته این طرح در حال حاضر در برخی از کشورها اجرا می شود، در ایران هم زمانی استارت خورد، البته خیلی زود تعطیل شد، اما من آمده ام و می خواهم که ان شاالله این طرح را پیاده و اجرا کنم.

انتشار مصاحبه در نشریه حدیث


Copyright © ۲۰۰۹ Shakibzade.com All rights reserved
E-mail : info@shakibzade.com - Power by:Ghasedak ICT | پنل اس ام اس