عاشورا به روایت یک چنار

منیژه غزنویان/ اندکی پس از شهادت امام حسین در روز عاشورای سال ۶۱ هجری قمری،وقتی که خون وی بر زمین کربلا ریخت، پرندگانی که از آنجا می گذشتند به فرمان خدا مامور شدند تا با آغشته کردن بال خود به این خون،پیام شهادت و مظلومیت او را به سراسر جهان برسانند.این پرندگان خونین بال حرکت کردند و یکی از آنها آمد و آمد،از فراز البرز گذشت،رودخانه شاهرود را زیر پا گذاشت،دریاچه اوان را گذراند و به روستای "زرآباد" رسید.
او بر شاخه درخت چناری نشست و پیام خود را به آن واگذار کرد.از آن سال تا به حال مردم منطقه هر ساله در صبح روز عاشورا شاهد چکیدن خون از یکی از شاخه های این درخت اسطوره ای هستند."چنار خونبار زرآباد" در روستایی به مساحت صد و چهل و دو هزار متر مربع و در ۷۰ کیلومتری شمال شهر قزوین،در منطقه ی رودبار الموت واقع شده است،جایی که گفته می شود مدفن امام زاده علی اصغر، فرزند امام موسی کاظم، پیشوای هفتم شیعیان جهان است.این چنار کهنسال در همسایگی امامزاده و در حیاط آن واقع شده و در متون قدیمی نیز اشاره هایی به آن شده است.شهرت این درخت در دوره صفویه به حدی می رسد که شاه سلطان حسین صفوی، عالمانی را برای تحقیق صحت و سقم مسأله به روستای زر آباد می فرستد.

از جمله این فرستادگان، میرزا قوام الدین محمّد بن مهدی حسینی سیفی قزوینی است که مشاهدات خود را در رساله ای با نام "چنار خون بار" جمع کرده و برای شاه ارسال می کند.این درخت با ۱۰ متر قطر و ۳۰ متر ارتفاع همچنان داراى قداست خاصى است و هرساله چند ده هزار زائر در روز عاشورا از استان های مختلف کشور به زیارتش می آیند.تعداد جمعیت هرساله به قدری است که جاده باریک روستا از کیلومترها قبل بسته شده و عبور و مرور با ماشین امکان پذیر نیست. در امامزاده مجاور درخت نیز بیماران خود را با پارچه ها و نوارهای سبزی به حرم بسته
و منتظر شفا یافتنشان می شوند.فضای داخلی امامزاده به قدری کوچک و تعداد زوار به قدری زیاد است که اغلب این بیماران زیر دست و پا می مانند با این حال متوسلین معتقدند که صاحب امامزاده و چنار همان طور که تاکنون موارد بسیاری را شفا داده به بیمار آنها نیز نظر خواهد کرد.مردم در تاریکی شب و از ساعت ها پیش از طلوع خورشید دور درخت جمع شده و به خواندن نماز و قرآن و دعا می پردازند.نزدیکی های صبح ماده قرمز رنگی از یکی از شاخه های آن تراوش می کند که همان طور که گفته شد براساس اعتقادات مومنان،فلسفه آن به قیام عاشورا و شهادت امام حسین بازمی گردد.همزمان با تراوش این ماده،سیل جمعیت شروع به گریه و فریاد "الله اکبر" می کنند و هرکس سعی دارد با دستمال خود از آن خون تبرک بردارد.طبق اسناد موجود،این درخت هرساله در صبح روز عاشورا چنین ماده ای را از خود تراوش می کند و تاکنون از این قاعده عدول نکرده است.به دنبال استقبال مردم از ماجرای چنارخونبار،مدتی پیش میراث فرهنگی قزوین اقدام به چاپ مجموعه ای از عکس های این درخت و مراسم پیرامون آن کرد که توسط عکاسی مستقر در منطقه گرفته شده و از جمله گزارش های مستند از واقعه چنار خونبار محسوب می شود.
آیا ماده ترشح شده از درخت، واقعا خون بوده و همه ترکیبات آن را داراست؟ این مهمترین سوالی است که ممکن است پس از شنیدن داستان چنار خونبار به ذهن متبادر شود با این حال مهمتر این است که واقعه عاشورا از پس تاریخ و جغرافیا گذشته و به این شکل وارد اعتقادات مردم روستای کوچکی در الموت شده،منطقه ای که هنوز هم وصف جاده های کوهستانی و خطرناک آن ورد زبان هاست و چند ماه در سال به علت لغزنده بودن مسیر، رفت و آمد به آن ناممکن می شود!
این خود گواه دیگری از تاثیرپذیری فرهنگ ایرانی از واقعه عاشوراست.


Copyright © ۲۰۰۹ Shakibzade.com All rights reserved
E-mail : info@shakibzade.com - Power by:Ghasedak ICT | پنل اس ام اس